Toplumsal olamayacak tek şeyi açıkladılar linç edildiler

Toprağın kavgasını yüreğinden at, bul ki gökyüzünün, ordadır bahtiyarlık, kuşkusuz, sefaletsiz, geniş, yüksek, rahat, büyük sırrını orda çözer hayat… Cevdet Bey kendini şezlonga sırtüstü bıraktı, turunçlar yakın, yıldızlar uzaktı. Ve Cevdet Beyin içinden gelen turunçlara değil yıldızlara dokunmaktı. Onun hayali, bir ağaç gibi tek ve hür, bir orman gibi de kardeşçesine yaşamaktı. Bu hayatı birlikte yenmek gerekirdi. Her zaman toplumla ve toplumsal düşündü. Ancak toplumsal olamayacak tek şeyin ölüm olduğunun o da farkındaydı.

Yazar: Nazım Hikmet - Memleketimden İnsan Manzaraları

Yorum Yapın